Γιάννης Μπουφίδης
Συνθέτης

Γεννήθηκε στην Αθήνα αλλά πέρασε τα μαθητικά του χρόνια στη Ρόδο, όπου μυήθηκε από πολύ νωρίς στη μουσική.
Ολοκλήρωσε τις μακρόχρονες μουσικές του σπουδές κοντά σε διακεκριμένους δασκάλους (Μ. Παλλάντιο, Κ. Κυδωνιάτη,  Ι. Μαργαζιώτη,  Σπ. Περιστέρη,  Χαρ. Ταλιαδώρο,  Β. Δέλιο)   και πήρε Πτυχίο Ιεροψάλτου, Δίπλωμα Βυζαντινής Μουσικής, Μουσικοδιδασκάλου, Πτυχίο Ωδικής, Αρμονίας, Αντίστιξης, Ενοργανώσεως Πνευστών Οργάνων, Φυγής, Δίπλωμα Σύνθεσης, με άριστα παμψηφεί και διακρίσεις. Είναι επίσης πτυχιούχος της Ανωτάτης Γεωπονικής Σχολής του ΑΠΘ.
Ως Καθηγητής Μουσικής ίδρυσε και διηύθυνε επί σειρά ετών το Παρ/μα του Ωδείου του Πειραϊκού Συνδέσμου στη Δωδεκάνησο, οργάνωσε και διηύθυνε το Δημοτικό Ωδείο Αργυρουπόλεως και δίδαξε σε πολλά Ωδεία της πρωτεύουσας. Αποτελεί μέλος των εξεταστικών επιτροπών του Υπουργείου Πολιτισμού στις Διπλωματικές εξετάσεις των κεντρικών Ωδείων της Αθήνας.
Ως Μαέστρος οργάνωσε και διηύθυνε επί σειρά ετών τη Δημοτική Φιλαρμονική Καλύμνου, Ορχήστρες και Χορωδίες Ευρωπαϊκής και Βυζαντινής Μουσικής με συναυλίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Ως Πρωτοψάλτης υπηρέτησε επί 35 χρόνια σε ναούς στην επαρχία και την Αθήνα.
Ως Ενορχηστρωτής και Διευθυντής Ορχήστρας συμμετείχε στο Φεστιβάλ Ελληνικού Τραγουδιού Θεσσαλονίκης.Διηύθυνε τα οπτικοακουστικά μέσα του Υπουργείου Γεωργίας επί σειρά ετών.
Έγραψε για την Κρατική Τηλεόραση μουσική σε ταινίες μικρού μήκους και τηλεοπτικές σειρές («Τα φώτα της Ράμπας δεν σβήνουν ποτέ», «Οι Άγγελοι κι εγώ», «Λογοτεχνικές Ταυτότητες»,  «Ανοικτές Διαδρομές» , «Ο Ανθρωπισμός στην Ελληνική Λογοτεχνία», «Τα Πάθη τα Σεπτά», «Από τη Σταύρωση στην Ανάσταση» , «Ορθοδοξία και Ελληνισμός»,  «Εγώ, ο Αλαίν Ντελόν» (με τον Αλαίν Ντελόν), «365 μέρες Γέννηση» (με την Κατρίν Ντενέβ).
Έγραψε πολλά ραδιοτηλεοπτικά μουσικά σήματα, μουσική για τηλεοπτικές ταινίες καθώς και τραγούδια έντεχνης μουσικής, ηχογραφώντας πολλούς δίσκους («Του κόσμου το γιατί» Σ.Μπιρμπίλη, «Για προδομένους» Λ. Μυτιληναίος, «Σ’ αγαπώ αγάπησέ με» Φιλ. Νικολάου, «Ελεύθερες Θάλασσες»  Πέτρος Γαϊτάνος, κ.ά.).

Γιάννης Μπουφίδης
Η διδακτική και συνθετική του εμπειρία και η συνεχής ενδόμυχη αναζήτηση τον οδηγούν στη διαμόρφωση ιδιόμορφης και απαιτητικής συνθετικής γραφής, με κύριο χαρακτηριστικό τη σύγκλιση και καταλλαγή των μουσικών τεχνοτροπιών (Ανατολικής και Δυτικής), καρπό της πολύχρονης και βαθιάς μουσικολογικής του έρευνας, συνδυάζοντας τα κλασικά με τα παραδοσιακά όργανα. Στην περίοδο αυτή γράφει τα συμφωνικά έργα:
«Σταύρωση», βυζαντινή όπερα, με θέμα την πορεία του Ιησού προς το σταυρικό του μαρτύριο  και τον θρίαμβο της Ανάστασης (κασετίνα με 3 cd και ένθετο βιβλίο).
«Διονύσιος Σολωμός, ο ποιητής της ελευθερίας», σε ποίηση Δ. Σολωμού.
«Ολύμπια Πόλη Αθήνα», σε στίχους Ειρήνης Γαλανού.
«΄Ωρα Απιέναι», σε στίχους του Καθηγητή της Νομικής Κώστα Μπέη, από την ομώνυμη φιλοσοφική  τραγωδία για τη δίκη και θανάτωση του Σωκράτη (κασετίνα με 2 cd και ένθετο βιβλίο).
«Ωδή στον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο», σε κείμενα και στίχους Ειρήνης Γαλανού,  γραμμένο για την  επέτειο των 550 χρόνων από την Άλωση της Πόλης (κασετίνα με 2 cd και ένθετο βιβλίο).
Τα έργα του έχουν παρουσιαστεί σε ορατοριακή και δραματοποιημένη μορφή, με σημαντικές ελληνικές και ξένες Συμφωνικές Ορχήστρες και Χορωδίες, υπό τη Διεύθυνσή του, στην Ελλάδα και το εξωτερικό, με σταθμό τη συναυλία στη Ροτόντα του Καπιτωλίου της Ουάσιγκτον, ΗΠΑ, κατά την τελετή απονομής του Χρυσού Μεταλλίου του Κογκρέσου στον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο και έχουν αποσπάσει διεθνώς εξαιρετικές κριτικές.
Συνεργάστηκε με καταξιωμένους σολίστες, ηθοποιούς (Λ. Καλλέργης, Αντ. Βαλάκου, Γρ. Βαλτινός, Ολ. Τουρνάκη, Μ. Σοντάκη) και ερμηνευτές (Τζ. Μοδινός, Τζ. Δριβάλα, Ε. Λαμύ, Ν. Γουάινμπεργκ, Σ. Καπετανάκου, Τζ. Φωτεινοπούλου, Κ. Κωνσταντάρας, Χιαν Οκ Λι, Κ. Κουλλιά, Γ. Φανάρας,).
Είναι μέλος του Διεθνούς Συμβουλίου Χορού (CID) της UNESCO.
     
 
ΕΠΑΙΝΟΙ
  • Βραβείο Σπουδών του Ωδείου του Πειραϊκού Συνδέσμου
  • Απονομή Επαίνου για την πολιτιστική προσφορά του στον Απόδημο Ελληνισμό από τον Πρόεδρο των Αποδήμων Ελλήνων του Σίδνευ Αυστραλίας
  • Απονομή τιμητικής πλακέτας από τον Πρόεδρο του 6ου Πανελλήνιου Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης
  • Απονομή τιμητικής πλακέτας για την προσφορά του στον Πολιτισμό από τον Πρόεδρο της Εστίας Ν. Σμύρνης
  • Απονομή τιμητικής πλακέτας για τη συμβολή του στη διατήρηση της Πολιτισμικής Κληρονομιάς από τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Σεμιναρίου υπό την αιγίδα της UNESCO
  • Απονομή τιμητικής πλακέτας για την προσφορά του στον Πολιτισμό από το Δήμαρχο Αθηναίων Δημήτρη Αβραμόπουλο
  • Απονομή τιμητικής πλακέτας για τη συμβολή του στην οικοδόμηση της Παγκόσμιας Ειρήνης από τον Πρόεδρο της Διαθρησκευτικής Διεθνούς Ομοσπονδίας για την Παγκόσμια Ειρήνη
  • Απονομή τιμητικής πλακέτας για την πολυετή προσφορά του στον Μουσικό Πολιτισμό από τον καθηγούμενο  π. Μαξ. Βαρβαρή της Ιεράς Μονής Αγίου Κοσμά του Αιτωλού της Ιεράς Μητροπόλεως Κορίνθου
  • Απονομή τιμητικής πλακέτας για την προσφορά του στον Πολιτισμό από τον Πρόεδρο του Ομίλου Νομ. Πειραιά και Νήσων της UNESCO
  • Απονομή Επαίνου από το Ολυμπιακό Κέντρο  Φιλοσοφίας και Παιδείας για τη συμβολή του με το Ορατόριο «Σωκράτης, ΩΡΑ ΑΠΙΕΝΑΙ» στην προώθηση των σκοπών του κατά το 16ο  Διεθνές Συμπόσιο Φιλοσοφίας (Αρχαία Ολυμπία)
 
ΛΟΙΠΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ
 
   
Δημοσιεύματα και κριτικές για τα έργα του Γιάννη Μπουφίδη στην αντίστοιχη σελίδα των έργων.
 

Συμμετοχή του Γιάννη Μπουφίδη ως ομιλητή στο "Διεθνές Χρηματιστηριακό Forum 96" με την ιδιότητά του ως συνθέτη με αναγνωρισμένο έργο.

Συνέδριο του «Διεθνούς Χρηματιστηρίου FORUM 96»
Θέμα: Οικονομία και Πολιτισμός
Ομιλητές: Νίκος Ζίας, Διευθυντής βυζαντινών και μεταβυζαντινών μνημείων του Υπουργείου Πολιτισμού
Σταύρος Θεοφανίδης, Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Μάντσεστερ, Καθηγητής Εφιρμοσμένης Οικονομίας, Πρόεδρος της εταιρίας Οικονομικών Επιστημών
Χρήστος Μπαλόγλου, Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Φρανκφούρτης
Εμμανουήλ Μικρογιαννάκης, Καθηγητής της Ιστορίας του Πολιτισμού στο Πανεπιστήμιο Αθηνών
Γιάννης Μπουφίδης, Καθηγητής Βυζαντινής και Ευρωπαϊκής Μουσικής, Συνθέτης
Συντονιστής: Κώστας Κωβαίος, Δημοσιογράφος, Πολιτιστικός συντάκτης της ΕΤ1

Ψηλά οι μετοχές του Πολιτισμού στο διεθνές χρηματιστήριο αξιών
“…Αυτό αποδείχθηκε από την ιδιαίτερα μεγάλη προσέλευση και το ενδιαφέρον που έδειξαν οι χρηματιστές για τη συζήτηση με θέμα: «Οικονομία και Πολιτισμός» που έγινε στα πλαίσια του Συνεδρίου του «Διεθνούς Χρηματιστηρίου FORUM 96» που διοργανώθηκε για πρώτη φορά στη χώρα μας (…) Ο Διευθυντής Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μνημείων του Υπουργείου Πολιτισμού Νίκος Ζίας αναφέρθηκε ιδιαίτερα στη σημασία του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού και στην συμβολή του στην ανάπτυξη του σύγχρονου κόσμου. Ο Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ, Καθηγητής Εφηρμοσμένης Οικονομίας και Πρόεδρος της Εταιρίας Οικονομικών Επιστημών Σταύρος Θεοφανίδης μίλησε για τους δείκτες της πολιτιστικής στάθμης της ευρωπαϊκής ένωσης. Ο Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Φρανκφούρτης Χρήστος Μπαλόγλου αναφέρθηκε στη σημασία της αρχαίας ελληνικής οικονομικής σκέψης στο σύγχρονο κόσμο. Ο Καθηγητής της Ιστορίας του Πολιτισμού στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Εμμανουήλ Μικρογιαννάκης αναφέρθηκε στην αρχαία ελληνική οικονομία σε σχέση με τον πολιτισμό, την πολιτειολογία και την παιδεία. Ο Καθηγητής Βυζαντινής και Ευρωπαϊκής Μουσικής, Συνθέτης Γιάννης Μπουφίδης μίλησε για τη σχέση της μουσικής με την οικονομία. Τον συντονισμό της συζήτησης είχε ο Δημοσιογράφος - Πολιτιστικός Συντάκτης της ΕΤ1 Κώστας Κωβαίος (…)“
ΕΘΝΟΣ, 06/02/1996

Πολιτισμός: ο στόχος της Οικονομίας
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ, 09/02/1996


ΕΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΣΤΟ ΓΙΑΝΝΗ ΜΠΟΥΦΙΔΗ ΤΟ ΔΑΣΚΑΛΟ
της Μαρίας Ζαΐρη

“Στο τελευταίο τεύχος της «Καλυμνιακής» διάβασα για το νέο έργο του Γιάννη Μπουφίδη (το ειδικά για τον Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο γραμμένο Πολυχρόνιο), την εξαίρετη μουσική  παρουσία του στο Καπιτώλιο και τους επαίνους που απέσπασε από αυστηρούς ξένους ανταποκριτές.
Χαίρομαι κάθε φορά που μαθαίνω κάτι για το «δάσκαλο», έτσι τον έλεγαν τα παιδιά μου, κι αναλογίζομαι πως εμείς στην Κάλυμνο σταθήκαμε τυχεροί.
Ο Γιάννης Μπουφίδης είχε έρθει εδώ, ίδρυσε ωδείο και με το πληθωρικό ταλέντο του, αλλά και το πάθος του για τη μουσική, ανέλαβε τη μουσική παιδεία του νησιού. Τι υπήρχε πριν απ’ αυτόν; Σε επίπεδο θεωρητικό για την ευρωπαϊκή τουλάχιστον μουσική, θα λέγαμε τίποτα. Και μ’ εκείνον άρχισαν να έρχονται ένα ένα τα πιάνα, τα αρμόνια και τόσα άλλα όργανα.
Τα Καλυμνάκια με τις πανέμορφες φωνές και τη μεγάλη αγάπη για τη μουσική, βρήκαν κοντά του αυτό που τους έλειπε: την έκφραση της ευαισθησίας τους, της ευγένειάς τους, της μουσικής ικανότητάς τους.
Ο Γιάννης Μπουφίδης για πάνω από δέκα χρόνια πρόσφερε όλη την ψυχή του στα Καλυμνόπουλα, συνετέλεσε στο πολιτιστικό ανέβασμα του νησιού μας κι άφησε πίσω του έργο.
Πολλοί μαθητές του ασχολήθηκαν επαγγελματικά με τη μουσική και στους δύσκολους καιρούς που περνούμε βρήκαν ένα δρόμο. Άλλοι ανακάλυψαν ένα θαυμάσιο τρόπο να διώχνουν την ανία, τη νευρικότητα και τη σκληρή πραγματικότητα της επαγγελματικής ζωής. Κι άλλοι κράτησαν μέσα τους την αγάπη για τη μουσική και ζήτησαν να τη μεταφέρουν στα παιδιά τους. Σαν μάνα που του εμπιστεύθηκα τρία παιδιά και τους μετέδωσε τον πολιτισμό του και τη μουσική ευαισθησία του, τον ευχαριστώ.
Και του οφείλουμε όλοι ένα ευχαριστώ. Σίγουρα γίνονται πολλά τώρα στην Κάλυμνο από άξιους μουσικούς.  Η μαγιά όμως είναι δική του”.
ΚΑΛΥΜΝΙΑΚΗ, 12/1997


Ο μουσικοσυνθέτης Γιάννης Μπουφίδης, ένας άξιος δημιουργός με ελληνική ταυτότητα…
"…Κάπως έτσι θα πρέπει να χτίζεται ο άνθρωπος. Κύτταρο στο κύτταρο να σμιλεύεται αθόρυβα με τις στιγμές, με τις μέρες, με τα χρόνια, με τα βιώματα, με τη δουλειά, με την αξιοσύνη.
Και μέσα από τη στιβαρή του δόμηση να ορίζει τη σκέψη, την ψυχή, τις επιλογές και τα οράματά του. Και να τα υπερασπίζεται με πίστη, με πάθος, με ευαισθησία, με καρτερικότητα. Και να μην τα προδίδει στον ανηφορικό δρόμο προς τον Γολγοθά…”
Περιοδικό ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ,  Μάρτιος 2003


Αντίσταση στο αγοραίο star system
                                    Από τον Κώστα Ε. Μπέη

“Δεν είναι μόνο οι έμποροι του πολιτισμού που κανοναρχούν την αποσιώπηση νέων δημιουργών και εκτελεστών. Αυτοί που κατασκευάζουν αστέρες εκ του μηδενός και καταποντίζουν στην αφάνεια αξιόλογες δημιουργίες, για τις οποίες η κοινωνία μας θα μπορούσε και θα έπρεπε να είναι υπερήφανη. Στην ανέγερση των ψηλών τειχών για την απόκρυψη ταλαντούχων νέων, συμπράττουν εξίσου και αρκετοί από τους παλιούς, τους ήδη καταξιωμένους, στους οποίους η ανατολή ενός νέου άξιου δημιουργού φαίνεται πως σηματοδοτεί συναγερμό ανασφάλειας, φθόνου και μικροψυχίας. Στην πιο επιεική περίπτωση, φουντώνει ο κρυφός πόθος να θαφτεί στην αφάνεια ο νέος, που ενδέχεται να σκιάσει το μονοπώλιο της αυθεντίας.
Βίωσα αυτή τη μικροψυχία, πριν από ένα χρόνο, όταν είχα στείλει σε γνωστούς καταξιωμένους καλλιτέχνες αντίτυπα από CD και DVD με το ορατόριο «Ώρα απιέναι» του Γιάννη Μπουφίδη ενός αληθινά μεγάλου μουσικοσυνθέτη, άγνωστου στη σύγχρονη ελληνική κοινωνία των Λωτοφάγων. Άκρα του τάφου σιωπή…από καλλιτεχνικούς, πολιτικούς και επιχειρηματικούς εξουσιαστές της αγοράς του πολιτισμού (…) Όμως δεν ήταν απόντες οι λίγοι, με την ανεπιτήδευτη καλλιέργεια και την ανιδιοτελή προθυμία να στηρίζουν κατά δύναμη κάθε γενική προσπάθεια. Και εδώ και έξω. Ιδίως σε ένα πλήθος από εκλεκτούς συναδέλφους, δασκάλους του δικαίου και της φιλοσοφίας, με εδραία μουσική παιδεία, που απόλαυσαν, θαύμασαν και δεν τσιγκουνεύτηκαν τα λόγια θαυμασμού για τον άγνωστο μουσικοσυνθέτη Γιάννη Μπουφίδη και το άξιο έργο του ...”
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 14/09/2005


Γιάννης Μπουφίδης μουσικοσυνθέτης
Από το Μάνο Παναγόπουλο

“Δημιουργός της Βυζαντινής Όπερας «ΣΤΑΥΡΩΣΗ», που κατέπληξε την Ευρώπη και την Αμερική. Στη Γαλλία, η Συμφωνική Ορχήστρα των Παρισίων, με το ελληνικό Συμφωνικό Συγκρότημα OPUS, ελληνικά παραδοσιακά όργανα. Γαλλική και ελληνική χορωδία, τον Γρηγόρη Βαλτινό, την Τζένη Δριβάλα, την Νάντια Γουάινμπεργκ, τον Τζον Μοδινό, την Μαριάνθη Σοντάκη, τον Ερβέ Λαμί, την Χιαν Οκ Λι, την Όλγα Τουρνάκη, τη Ρένα Αυγέρη και 125 συντελεστές, έβαλαν στις καρδιές όλων, τη συγκίνηση του μεγαλείου της Τέχνης και την έννοια της ελληνικής ευαισθησίας, του λόγου και του Βυζαντινού συγκινησιακού ήχου.
ΕΙΣΟΔΟΣ ΘΥΣΙΑ ΛΥΤΡΩΣΗ:   Υπερβατικό μουσικό οδοιπορικό προς το πάθος και την Ανάσταση του Θεανθρώπου. Ανάσταση που ενώνει, το Χριστός Ανέστη με τον Εθνικό μας Ύμνο, να ακούγονται συνάμα, για να κλείσει έτσι το Θείον Αριστούργημα του συνθέτη Γιάννη Μπουφίδη. Δεν θα αναφερθώ στα σχόλια για το έργο αυτό από προσωπικότητες και ειδικούς του ελλαδικού και παγκόσμιου χώρου. Είναι τόσα πολλά, που δεν φτάνουν σελίδες και σελίδες για να γραφτούν. Θα αναφερθώ μόνο στη βελγική εφημερίδα “De Standaard”, που γράφει ότι ο Γιάννης Μπουφίδης «επιτυγχάνει με μία προσέγγιση από την Ανατολή στη Δύση να ανοίξει το μουσικό σύμπαν χωρίς να βεβηλώσει τις θρησκευτικές τονικότητες». Θα αναφερθώ, επίσης, ότι ο Λευκός Οίκος, με τα προσωπικά συγχαρητήρια της Χίλαρι Κλίντον, κάλεσαν τον Γιάννη Μπουφίδη να παρουσιάσει το έργο του στο Καπιτώλιο της Ουάσιγκτον. Έχει παρουσιαστεί, άραγε, σύγχρονο ελληνικό έργο, μέσα στο Καπιτώλιο, με το Χριστός Ανέστη, αντάμα  με τον Εθνικό μας Ύμνο, να σκορπίζει ρίγη συγκινήσεως στον αμερικανικό αυτό χώρο; και ποια είναι η συμπαράσταση του υπουργείου Πολιτισμού σ’ αυτά τα πολυδάπανα έργα, που προβάλλουν το μεγαλείο της Ελλάδας; Η προηγούμενη κυβέρνηση ήταν απούσα. Η τωρινή το γνωρίζει άραγε; Ο μεγάλος αυτός δημιουργός είναι σεμνός, μόνο και μόνο γιατί είναι μεγάλος δημιουργός! Οι αρμόδιοι, μήπως πρέπει να ασχοληθούν και με τις σπάνιες αυτές προσωπικότητες, που προβάλλουν το μεγαλείο της Ελλάδος και το κυριότερο, αναπτύσσουν την πνευματικότητα του ανθρώπου και να ασχοληθούν λιγότερο με τους σωρηδόν θιάσους της πειραματιζόμενης  κουλτούρας.
Το δεύτερο μεγάλο του έργο «Ώρα απιέναι» ορατόριο σε ποίηση Κώστα Μπέη αναφέρεται στη «Δίκη του Σωκράτη». Ποίηση και μουσική συνδέουν τη φιλοσοφία, αφού η ποίηση κρατά με σεβασμό την αξία του λόγου , κι η μουσική ανταποκρίνεται απόλυτα στον επηρεασμό της αίσθησης. Ο Γιάννης Μπουφίδης είναι γνώστης, με πολλά διπλώματα , της βυζαντινής μουσικής, μα και της δυτικής. Το Ορατόριο «Ώρα απιέναι» σκορπά συγκίνηση σαν ποίηση και σαν σύνθεση. Είναι η τελειότητα της ένωσης λόγου και μουσικής. Είναι το σκίρτημα που δίνει στην καρδιά η έμπνευση του ποιητή και του συνθέτη.
Οι μεγάλοι αυτοί δημιουργοί έχουν ανάγκη από την αρωγή του υπουργείου Πολιτισμού. Αλίμονο σ’ αυτούς που βλέπουν το φως που οδηγεί στο δρόμο της Αρετής και αδιαφορούν. Τούτη η χώρα, η Ελλάδα είναι γερνή Μάνα. Γεννάει σημαντικά παιδιά, που την κρατάνε όρθια, κι έτσι δεν πέφτει από τις μετριότητες, που δοξάζονται, από τα χυδαία νέα κατασκευάσματα των ιδιωτικών καναλιών και των κραυγαλέων αυτών δημοσιογράφων , που χρόνο έχουν μόνο για την υποτέλεια  και τη γελοιότητα.
Κύριε Πέτρο Τατούλη, υφυπουργέ του Πολιτισμού μας, κάτι πρέπει να κάνετε για τους υψηλά ευρισκόμενους δημιουργούς, συγχωρέστε με, αλλά δεν είναι υποφερτή πια αυτού του είδους η «τέχνη» και η δήθεν εξέλιξη της σημερινής ζωής”.
ΑΡΚΑΔΙΚΟΣ ΚΗΡΥΚΑΣ, 09/2005

 
 
Δημοσιεύματα και κριτικές για τα έργα του Γιάννη Μπουφίδη στις αντίστοιχες σελίδες των έργων.